Latin music logolatin music
editorialΒιογραφικόΝέαΜουσικήΠρόσωπαΙστορίαmediaPhoto GalleryForum
Ημερομηνία: 16/8/2017
latinmusic category


Για να πούμε "αντίο" σε ό,τι απέμεινε απο το καλοκαίρι (έσχατες ζέστες και το μαύρισμα που όσο πάει ξεθωριάζει) και να καλωσορίσουμε ό,τι φέρνει το φθινόπωρο (τη γνώριμη ρουτίνα, κλισέ μελαγχολίας συν κάποια λαχτάρα για τον ερχομό του πρώτου κρύου), το CD player του latinmusic.gr δουλεύει υπερωρίες με μια δεκάδα CD, ιδανικά για τη μεσοβέζικη εποχή που τρέχει κι εδώ που τα λέμε, για κάθε άλλη. Το λοιπόν :


1. PEQUEÑO JOHNNY : “PASOS GIGANTES” (Rumba Jams). Χωρίς αμφιβολία, η πιο αξιόλογη δουλειά στον χώρο της salsa απο την σοδειά της τρέχουσας χρονιάς αποτελεί το λαμπερό ντεμπούτο ενός καπνισμένου βετεράνου : ο Vicente Rivero, γνωστός (στα οπισθόφυλλα άπειρων salsa δίσκων) ως Little Johnny Rivero ή Pequeño Johnny επί το ισπανικότερον, κράτησε επάξια τη θέση του conguero σε πολλές καλές ορχήστρες (και κυρίως την Sonora Ponceña), έκανε όνομα ως σπουδαίος τεχνίτης των κρουστών κι όταν ήρθε η ώρα να εγκαινιάσει την σόλο καριέρα του, παρέδωσε ένα υπερπλήρες (καλλιτεχνικώς, εκτελεστικώς και χορευτικώς) CD, από το οποίο προκύπτει ένα ακόμα τάλαντο του – αυτό του ικανότατου συνθέτη. Χορταστική salsa υψηλών αξιώσεων, δυεισδυτικές μελωδίες και ζόρικες ενορχηστρώσεις βρίθουν στο “Pasos Gigantes”, ενώ στον ιδιαίτερα μοντέρνο «ήχο της Νέας Υόρκης» που κυριαρχεί ανιχνεύονται ικανές κουβανέζικες πινελιές κι ακόμα, δύο latin jazz συνθέσεις πρώτης κατηγορίας. Καθ΄όλα άξιος, λοιπόν.


2. PAQUITO D’RIVERA : “Celebration” (Sony). Ενας στ΄αλήθεια υπέροχος και σχεδόν ξεχασμένος δίσκος απο το 1987, που σπάνια βρίσκεται σήμερα σε CD και βρίσκει, απ΄τη μεριά του, τον κραταιό Κουβανό σαξοφωνίστα και κλαρινετίστα σε τοπ φόρμα και πλήρη δημιουργική άνθιση. Στον τυπικό (και τόσο ωραίο!) ήχο της μουσικής του Paquito εκείνης της εποχής, δηλαδή σε μια άκρως δυναμική latin jazz fusion (πολύ λιγότερο ενδοσκοπική από τις σημερινές του αναζητήσεις) με ηλεκτρικές απολήξεις και funk/blues/brazilian στολίσματα, προσθέστε μια σειρά απο διαλεχτές συνθέσεις, σπουδαίες ενορχηστρώσεις με περιστασιακά και απίθανα έγχορδα, ένα γκρούπ απο φτασμένους σολίστες και τον Paquito σε δαιμονική ερμηνευτική διάθεση, ώστε να πάρετε μια ιδέα περί του κορυφαίου ταλέντου του, μα και περί της απόλυτης συνέπειας μεταξύ τίτλου του δίσκου και περιεχομένου του.


3. EL GRAN COMBO : “Amame” (Combo). Ως γνωστόν, το Gran Combo de Puerto Rico συνιστά ένα απο τα πιο ισχυρά «γκαραντί» στον κόσμο της salsa, υπό την έννοια πώς κάθε άλμπουμ απ΄την μακρά δισκογραφία του σχήματος εγγυάται την αλάνθαστη ποιότητα της μεγάλης μουσικής της Καραϊββικής – δηλαδή, την αγνή, ανεπιτήδευτη και αποενοχοποιημένη διασκέδαση με υψηλές αισθητικές προδιαγραφές, που ωστόσο οφείλει να καταναλωθεί πρώτα σωματικά και ψυχικά, κι ύστερα εγκεφαλικά : με δυό λόγια, την χαρά της ζωής καθεαυτής μέσα απο τη μουσική. Προσωπικά, λατρεύω απόλυτα το δοκιμασμένο στο χρόνο, αιωνίως νικηφόρο και τόσο χαρακτηριστικό στύλ του Gran Combo, που ουδέποτε αποτυγχάνει να σκιτσάρει ένα χαμόγελο στή φάτσα μου, επομένως περίοπτη θέση στο CD player μου έχει, τώρα τελευταία, το ακαταμάχητο “Amame”, το άλμπουμ που όρισε την πρώτη απόπειρα του γκρούπ στη salsa romantica εν έτει 1989 και παρ΄ότι εισέπραξε σκληρή κριτική απο τους φανατικούς του Gran Combo, κατ΄εμέ είναι φίσκα στα όμορφα τραγούδια και το αγαπάω με όλως ιδιαίτερο τρόπο. Κυλάει σα νερό (ή, έστω, σαν ρούμι με πάγο).


4. TITO RODRIGUEZ : «Estoy Como Nunca” (WS Latino). Μια απο τις ύστερες δουλειές του μεγάλου και τρανού Tito, γραμμένη εν έτει 1968, άρα λίγα χρόνια πρίν το θάνατο του, σχεδόν μια δεκαετία μετά το φόρτε του κατά την χρυσή εποχή των big bands του mambo και αμέσως μετά την εποποιία των boleros που χαρακτήρισε την καριέρα του στις αρχές των 60ς – το “Estoy Como Nunca” είναι ένας δίσκος που περιέχει την απάντηση του Tito Rodriguez μπροστά στο κύμα της πρώιμης salsa (και των νεαρών πρωταγωνιστών της) που άρχιζε ήδη τότε να φουσκώνει και να πλημμυρίζει το γήπεδο (και την αγορά) του bolero. Ούτως, ο μέγιστος στυλίστας του τροπικού τραγουδιού στρώθηκε κάτω για να ηχογραφήσει έναν απο κάθε άποψη άψογο δίσκο και να παραδώσει δωρεάν μαθήματα τροπικής χορευτικής μουσικής, με κομμάτια που έμειναν κλασικά και εκπληκτικές ενορχηστρώσεις που, σίγουρα, στο περιβάλλον της Νέας Υόρκης του τότε πρέπει να ακούγονταν κάπως ντεμοντέ, αλλά σήμερα (και με την ερμηνεία του Rodriguez ως στάνταρ ατού) απλώς προξενούν μουσικοχορευτικό δέος. Ξανά και ξανά, τεράστιος.


5. SANDRO : “Muchacho” (Sony). Ομολογώ αβίαστα την αδυναμία μου στον μέγιστο Αργεντίνο τροβαδούρο του βασανισμένου έρωτα Sandro (κατά κόσμον Roberto Sanchez), ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του ως ξεπατικωτούρα του Elvis Presley στις αρχές των 60ς για να μετατραπεί στην πορεία στον απόλυτο στάρ της ρομαντικής μπαλάντας ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής (εξ ου και το προσωνύμιο του “Sandro de America”) και, συν τω χρόνω, σε μια απο τις πιό ενδιαφέρουσες φιγούρες του ισπανόφωνου μουσικού κόσμου εν γένει. Με ερμηνεία παθιασμένη στα όρια της υπερβολής, σκηνική παρουσία σχεδόν υστερική, πρωταγωνιστικούς ρόλους σε κινηματογραφικά μελοδράματα αδιανόητης λαϊκής απήχησης και στάτους ρομαντικού υπερήρωα στον λατινοαμερικάνικο γυναικείο πληθυσμό, ο Sandro παρά ταύτα έγραψε μια χούφτα εκπληκτικά τραγούδια και μερικούς απο τους πιο συνταρακτικούς ερωτικούς στίχους που μπορεί κανείς να βρεί σε οποιαδήποτε γλώσσα – και το “Muchacho” είναι μια καλή σούμα όλων των παραπάνω στοιχείων, καθώς συνιστά το σάουντρακ της ομώνυμης ταινίας (νομίζω του 1969) και πετυχαίνει τον Sandro στο μεταίχμιο, ανάμεσα στο pop-rock παρελθόν του και το έπος της μπαλάντας που ξανοιγόταν μπρός του, περιέχοντας τα καλύτερα στοιχεία κι απ΄τα δύο. Και μόνο για την συγκινησιακά αβάσταχτη bossa nova “Trigal”, αξίζει και με το παραπάνω.


6. DANIEL PONCE : “Rumba Pa’ Goza” (Soundscape). Μια απόλυτα ευπρόσδεκτη κυκλοφορία, που εγείρει μνήμες απο την σφύζουσα αφρο-κουβανική πειραματική σκηνή των 80ς στη Νέα Υόρκη και κυρίως, παρέχει την ευκαιρία γνωριμίας του σύγχρονου ακροατή με τον Daniel Ponce, έναν εξαιρετικά ταλαντούχο μουσικό των κρουστών απο την Κούβα (μα και όλως ιδιόρρυθμο χαρακτήρα), που απο το 1982 ως το 1991 ηχογράφησε τρία καταπληκτικά άλμπουμς, κανένα απο τα οποία δεν υπάρχει σήμερα σε κυκλοφορία, κι έκτοτε τίποτα δεν ξανακούστηκε (δισκογραφικώς) απο αυτόν. Ετσι, το “Rumba Pa’ Goza” ειναι βασικά μια συλλογή με κομμάτια απο τα δύο πρώτα του, το σπουδαίο “N.Y. Now!” (1982) που μπορεί να θεωρηθεί ασφαλώς ως ο πρώτος καθαρά πειραματικός δίσκος παραδοσιακής αφρο-κουβανικής μουσικής, και το εξ ίσου σημαντικό “Arawe” (1987), που κλίνει περισσότερο προς τη latin jazz, πάντοτε όμως με ισχυρή παρουσία των κρουστών και της κουβανικής παράδοσης. Conguero πρώτης κατηγορίας και δημιουργικός διευθυντής γεμάτος νεωτεριστικές ιδέες, ο Ponce άξιζε σίγουρα πολύ καλύτερη τύχη απ΄την λήθη που του επιφύλασσε η Ιστορία (αλλά και το ξερό του το κεφάλι...), εξ ου και το “Rumba Pa’ Goza” έρχεται να αποκαταστήσει, έστω εν μέρει, την ιστορική μνήμη και τη μουσική δικαιοσύνη.


7. TITO ALLEN : “Unique” (Alegre).
Πάντοτε είχα σε μεγάλη υπόληψη τον πορτορικανό τραγουδιστή Tito Allen, βετεράνο βοκαλίστα σημαντικών σχημάτων της salsa (Ray Barretto, Tipica 73 κ.α.) και σολίστα με σχετικά μικρή αλλά δυνατή προσωπική δισκογραφία, επομένως χαίρομαι που η αναβίωση της παγκόσμιας συζήτησης περί την κλασική salsa έχει, τελικώς, καταχωρίσει οριστικά τον Allen στους μεγάλους του είδους – έναν τίτλο που τον κέρδισε με το σπαθί του και κυρίως, με άλμπουμς όπως το θαυμάσιο “Unique” του 1980. Πρόκειται για ένα δίσκο μεστό σε συνθέσεις, ενορχηστρώσεις και συνολικό ειδικό βάρος, που καθώς περνούν τα χρόνια φανερώνει ολοένα περισσότερο πώς η στόφα απ΄την οποία γινόταν τότε εκείνη η μουσική έχει, μάλλον οριστικά, χαθεί. Ο Allen, κάτοχος μιας απο τις πιο μελωδικές και γλυκές στο αυτί φωνές της salsa, κάνει μια χαρακτηριστικά άνετη επίδειξη των μεγάλων ικανοτήτων του ως sonero, αλλά και δείχνει πόσο σπουδαίος crooner ανέκαθεν ήταν, με την απολαυστική ερμηνεία του στα boleros του δίσκου. Στα ενδιαφέροντα του “Unique” αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη του πρώτου υβριδίου μεταξύ salsa και rap στο, κλασικό πλέον, κομμάτι “Salsa Rap”, που αποτελεί όχι μόνο μια ιστορική πρωτιά μα κι ένα μοναδικό χρονικό (ακόμα και στην ιστορία των στίχων) του κατακλυσμιαίου αντίκτυπου που η εμφάνιση του rap είχε, ήδη τότε, στη συνολική νεοϋορκέζικη μουσική (και όχι μόνο) κουλτούρα.


8. FREE HOLE NEGRO : “Superfinos Negros” (DRO). Απο την συνολικά τεράστια δισκογραφική παραγωγή ισπανόφωνου hip-hop τα τελευταία χρόνια, που έχει ήδη σαρώσει όλα τα άλλα λατινοαμερικάνικα μουσικά στύλ απο την αγορά πλήν της αμιγούς pop, η Κούβα αργά αλλά σταθερά αναδεικνύεται ως ένας απ΄τους πιο ενδιαφέροντες σταθμούς παραγωγής του είδους, με τους κουβανούς hip-hop καλλιτέχνες να καλύπτουν με ρυθμό τροχάδην την απόσταση που μερικά χρόνια πρίν τους χώριζε απο τους πορτορικάνους, μεξικάνους και παναμέζους συναδέλφους τους, παράγοντας όμως έναν τύπο hip-hop που καθώς είναι συμβατός με την κουβανική μουσική ιδιοσυγκρασία, δέν θα μπορούσε παρά να δημιουργήσει ένα όλως διακριτό στύλ. Οι Free Hole Negro, κατ΄εμέ το πιό ώριμο και μουσικά ενδιαφέρον απο τα σχήματα του κουβανέζικου hip hop, σπρώχνουν την κουβανική μουσική ιδιοπροσωπεία ακόμα πιο πέρα, γράφοντας ένα CD με πλήρη ορχήστρα μέσα στο στούντιο, πνευστά, κρουστά, κιθάρες, πλήκτρα, έγχορδα, αληθινές συνθέσεις κι ενορχηστρώσεις, και σκαρώνοντας ένα soul/funk/jazz μουσικό υπόστρωμα πάνω στο οποίο ραπάρουν με χαλαρό, τυπικό της Καραϊββικής, τρόπο οι τρείς βασικοί συντελεστές του γκρούπ. Το αποτέλεσμα είναι άκρως πετυχημένο, ρυθμικά έντονο, μουσικά πλούσιο και εντελώς «ταξιδιάρικο»...


9. LA RODVEN MACHINE : “Caliente” (Universal Latino).
«Χαμένη» ηχογράφηση, απ΄ευθείας απο το χρονοντούλαπο της salsa των 80ς, που μόλις επανεκδόθηκε σε CD και συνιστά μια απ΄τις πιό ευφρόσυνες εκπλήξεις της θερινής σεζόν. Με δυό λόγια, κάποια στιγμή στα μέσα της προπερασμένης δεκαετίας η δισκογραφική εταιρεία Rodven μάζεψε τα αστέρια της salsa που είχαν συμβόλαιο μαζί της και τα έστειλε στο στούντιο, μαζί με μια πολυμελή ορχήστρα, για να ηχογραφήσουν διασκευές πασίγνωστων pop/rock/soul χιτς σε ενορχήστρωση φούλ salsa. Καίτοι το εγχείρημα θα μπορούσε να καταλήξει σε εξωφρενικό κιτς, εν τούτοις αφ΄ενός η μακρά εμπειρία των πορτορικάνων με την αγγλόφωνη μουσική, αφ΄ετέρου το μεράκι κι η καλλιτεχνική σοβαρότητα με την οποία η ομάδα των ιθυνόντων χειρίστηκε το υλικό, παρήγαγαν ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα, που κι αν ακόμα μερικές φορές ακούγεται λιγάκι γκροτέσκο, αυτό προσθέτει περαιτέρω στη γοητεία και τη μοναδικότητα του δίσκου. Απο αστέρια, βρίσκουμε επικεφαλής τους Frankie Ruiz, Eddie Santiago, Andy Montanez, Edgar Joel, Tommy Olivencia, Alex D’ Castro κι άλλους, ενώ τα υπο διασκευή κομμάτια περιλαμβάνουν τα “Satisfaction”, “Black Is Black”, “You’ve Lost That Loving Feeling”, “Black Magic Woman”, “I Just Called To Say I Love You” κ.α. Σε όλα ανεξαιρέτως τα κομμάτια οι ενορχηστρώσεις που εκτελεί η big band της Rodven είναι απο τις καλύτερες που έχουμε ακούσει, με αποκορύφωμα την εξάλεπτη, ορχηστρική salsa/soul εποποιϊα του έτσι κι αλλιώς κορυφαίου “Fantasy”, των Earth, Wind and Fire.


10. OPUS 13 con Pablito : “Reclamo Con Tu Cuerpo” (Zum Zum Records). Παλιά συλλογή απο τα καλύτερα κομμάτια μιας απ΄τις ορχήστρες που όχι μόνο βοήθησαν να πάρει μπρος η μηχανή της salsa στην Κούβα, στις αρχές της δεκαετίας του 90, μα επιπλέον ανέδειξε ως πρώτης γραμμής συνθετικό και ερμηνευτικό ταλέντο τον μετέπειτα μεγάλο σταρ Paulito F.G.. Ηταν η εποχή που η salsa στην Κούβα ακόμα δεν λεγόταν (ούτε είχε σχέση με την σημερινή) timba κι έβριθε σπουδαίων μελωδιών πάνω σ΄ένα ασταμάτητο groove μεσαίου τέμπο, ενώ η επιρροή της, ισχυρής τότε, salsa romantica του Πουέρτο Ρίκο είναι εμφανής και ηδονιστικά ευχάριστη σε κομμάτια όπως το εμβληματικό “Tu No Me Calculas”, ένα απο τα καλύτερα χορευτικά τραγούδια που κουβανέζικη μουσική (και ο συνθετικός οίστρος του Paulito) έχουν δώσει στις τελευταίες δύο δεκαετίες. 
Πρόσφατα άρθρα
1. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
2. To CD player του latinmusic.gr (4/4/2006)
διαβάστε το...
3. Το CD player του latinmusic.gr (11/12/2005)
διαβάστε το...


Γίνετε μέλος σήμερα!

Τελευταίες προσθήκες
1. Η Ιστορία της Μουσικής στην Κούβα, μέρος 1ο : από την Αποικία ως το Son.
διαβάστε το...
2. Στίχοι τραγουδιού : "COMO LA QUERIA" (Raul Marrero)
διαβάστε το...
3. Η latin εκπομπή επιστρέφει στον Kosmos 93.6!
διαβάστε το...
4. Carlos "Patato" Valdes, 1926-2007 : στη μνήμη ενός μεγάλου
διαβάστε το...
5. "Η Salsa ορχήστρα πρέπει να φτάνει τη μουσική σε οργασμικό επίπεδο" (JIMMY DELGADO)
διαβάστε το...
6. "Λοιπόν, Ας Μιλήσουμε Γιά Μουσική" : ένα άρθρο του Gabriel Garcia Marquez.
διαβάστε το...
7. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
8. "Αυλαία" γιά τον τραγουδιστή Tito Gomez.
διαβάστε το...
9. Λάτιν ιστορίες : Η ζωή εν barrio δια στόματος Frankie Vazquez.
διαβάστε το...
10. Στίχοι τραγουδιού : "AHORA ME DA PENA" (Henry Fiol)
διαβάστε το...
Νέες Κυκλοφορίες
Διάφοροι καλλιτέχνες - "BACHATA ROJA"
Αναλυτικά
SON DE TIKIZIA - "PA' LOS PIES"
Αναλυτικά
GILBERTO "PULPO" COLON - "HOT BREAD"
Αναλυτικά
MARC ANTHONY - "El Cantante"
Αναλυτικά
PIBO MARQUEZ & DESCARGA CRIOLLA - "Homenaje A Los Reyes De La Salsa"
Αναλυτικά
Το CD του μήνα
CD of the month
παρουσίαση

Latin chat now!

Φιλικά sites

world music
sofrito
rithmolatino
latin hellas
America Latina

Design & development Lollypop |::| © 2006 Basilio Stamatiou + Latin music & Latin culture
GR EN