Latin music logolatin music
editorialΒιογραφικόΝέαΜουσικήΠρόσωπαΙστορίαmediaPhoto GalleryForum
Ημερομηνία: 16/8/2017
latinmusic category
JOE BATAAN
Τίτλος: "THE ANTHOLOGY"
Καλλιτέχνης: JOE BATAAN
Χώρα: Η.Π.Α.
Χρονιά: 2005
Είδος: Latin Soul
Βαθμολογία: 45
   Ασυζητητί μία απο τις πιο ενδιαφέρουσες φιγούρες ολόκληρης της latin ιστορίας στη Νέα Υόρκη, ο Joe Bataan υπήρξε το απόλυτο μουσικό/εθνικό/πολιτιστικό υβρίδιο : γιός Φιλιππινέζου και μαύρης αμερικανίδας, μεγάλωσε στο Spanish Harlem παρέα με τις χιλιάδες των πορτορικάνων και τις μουσικές που, τότε, ακούονταν παντού στο barrio – Tito Puente, Curtis Mayfield, Eddie Palmieri, Sam Cooke, Joe Cuba, Frankie Lymon, Tito Rodriguez, Nat King Cole κι όποιο πιθανό συνδυασμό ανάμεσα στην αφρο-κουβανέζικη και την αφρο-αμερικάνικη μουσική των 50ς και των 60ς μπορείτε ελεύθερα να φανταστείτε. Μυστήριο παιδί σε δύσκολο τόπο, ο Bataan πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στη φυλακή κι αργότερα έφτασε να γίνει αρχηγός των Dragons, της μεγαλύτερης συμμορίας που λυμαινόταν το Spanish Harlem, η αγάπη του για τη μουσική, όμως, τον έσυρε σταδιακά απο την παρανομία πρός τη δημιουργία, για να φτιάξει την πρώτη του μπάντα το 1967, με πορτορικάνους πιτσιρικάδες του γκέτο, και να προσπαθήσει να βάλει σε μια σειρά τις επιρροές και εξ αυτών, τις ιδέες του. Οντας τραγουδιστής και με μητρική γλώσσα τα αγγλικά, ο Bataan κατέληξε σ΄ένα ήχο-σήμα κατατεθέν του, που πάντρευε την soul με τη latin, γέρνοντας πότε προς τη μία και πότε προς την άλλη μουσική συνιστώσα, γενικά όμως προκρίνοντας περισσότερο το soul στοιχείο το οποίο, αναντίρρητα, ήταν πιο συμβατό με το προσωπικό του τραγουδιστικό προφίλ. Με τη latin soul του, λοιπόν, ανα χείρας, ο Bataan έγραψε μια σειρά απο άλμπουμς για την εταιρεία Fania, τα περισσότερα απο τα οποία σημείωσαν αρκετή επιτυχία και παρήγαγαν μερικά αξέχαστα χίτς (“Gypsy Woman”, “My Opera”, “My Cloud”, “Ordinary Guy”,τα κυριώτερα) που αξιώνουν δίκαια το στάτους των άτυπων «ύμνων» των νεοϋορκέζικων γκέτο εκείνης της εποχής, καθώς ακούγονταν μετά μανίας τόσο στις γειτονιές των Πορτορικάνων όσο και σ΄εκείνες των μαύρων αμερικάνων, καθιστώντας τον Joe Bataan έναν απ΄τους κυριώτερους «αντεργκράουντ» αστέρες της γενιάς του. 

Εν έτει 1973, πάντως, ο Bataan έφυγε απο την Fania και υπέγραψε στη μικρή, τότε, εταιρεία Mericana, που είναι και το χρονικό σημείο απο το οποίο η εξαιρετική συλλογή «The Anthology» ξεκινά : το πρώτο άλμπουμ του νέου συμβολαίου του ήταν το ιστορικό “Salsoul”, που απο τον τίτλο (και την επιτυχία του) βαφτίστηκε στη συνέχεια η ίδια η δισκογραφική εταιρεία, η οποία ως Salsoul έγινε συν τω χρόνω μία απ΄τίς μεγαλύτερες βιομηχανίες παραγωγής μαύρης (και σε μικρότερο βαθμό, λατινοαμερικάνικης) χορευτικής μουσικής της δεκαετίας. Το “The Anthology”, λοιπόν, δέν είναι ακριβώς μια συλλογή, υπό την έννοια πώς δέν περιέχει μια επιλογή γνωστών κομματιών του Bataan, αλλά στα δύο CD του περιλαμβάνει ολόκληρα τα τέσσερα άλμπουμς που ο Bataan ηχογράφησε για την Salsoul και, χωρίς αμφιβολία, μερικές απ΄τις πιο απαστράπτουσες στιγμές της καριέρας του. Εχουμε και λέμε : εδώ βρίσκονται τα “Salsoul” (1973), “Afro Filipino” (1975), “Mestizo” (1980) και “Joe Bataan 2” (1981), σε ένα μουσικό πακέτο που, πέραν της σημασίας του ίδιου του Bataan ως δημιουργού, παρέχει λαμπρή ευκαιρία στον ακροατή να παρακολουθήσει με χρονική σειρά τις εξελίξεις στο δυσδιάκριτο όριο ανάμεσα στη salsa, τη soul, το funk και την disco όπως αυτό διαμορφωνόταν διαρκώς στις παρυφές της ισπανόφωνης και της αφρο-αμερικάνικης μουσικής κουλτούρας της Νέας Υόρκης.

Απο αυτά, το “Salsoul” του 1973 είναι, κατηγορηματικά, ένας καταπληκτικός δίσκος και κατά πολλούς, το αριστούργημα του Joe Bataan. Περισσότερο έμφορτο απο latin επιρροές σε σχέση με τα επόμενα, με τα μισά κομμάτια να προσεγγίζουν σε μεγάλο βαθμό τη salsa, το “Salsoul” βρίσκει τον Bataan σε εξαίρετη φόρμα, τόσο σαν τραγουδιστή, με την χαρακτηριστική και πάντα γεμάτη συναίσθημα φωνή του, όσο και σαν δημιουργικό διευθυντή. Οι ιδέες του είναι πρώτης γραμμής, οι συνθέσεις ευρηματικές, το τεχνικό επίπεδο υψηλό και η μπάντα του πραγματικά τρομερή, ενώ το μπλέξιμο λατινοαμερικάνικων κρουστών, funky ηλεκτρικής κιθάρας, soul πνευστών, πρώιμων disco εγχόρδων και της «α λα Bataan» μοναδικής ερμηνείας (στα αγγλικά και στα ισπανικά) δημιουργούν ένα ηχητικό αποτέλεσμα απαράμιλλου δυναμισμού και πηγαίας ομορφιάς, που σήμερα, 33 χρόνια μετά, εξακολουθεί να ταρακουνάει στο ακέραιο. Ολα τα κομμάτια είναι ένα κι ένα, με κορυφαίες στιγμές τα “Mi Nube”, “When Sonny Gets Blue”, “Johnny”, “Aftershower Funk” και, φυσικά, τα αιώνια κλασικά “Latin Strut” και “Chico And The Man”. (Βαθμολογία : 5)

Το “Afro Filipino”, που ακολούθησε την επιτυχία του “Salsoul”, είναι ένας δίσκος με καθαρότερους soul-funk προσανατολισμούς και τα latin στοιχεία κάπως πιο υποβαθμισμένα, αλλά σαφώς υπαρκτά σε δεύτερο πλάνο. Τα έγχορδα είναι, πιά, εμφανέστερα και η disco ξεπροβάλλει, δειλά ακόμα, τόσο στον μουσικό ορίζοντα της αφρο-αμερικάνικης μουσικής όσο και στη δουλειά του πάντα οξυδερκούς Bataan. Τα ρυθμικά, funky κομμάτια είναι ίσως μια ιδέα λιγότερο εμπνευσμένα απο τα αντίστοιχα του “Salsoul”, η αποζημίωση όμως εδώ έρχεται απο τα μεσαίου τέμπο, πιο ενδοσκοπικά soul τραγούδια, όπως τα “Woman Don’t Want To Love Me”, “When You’re Down”, το υπέροχο “Ordinary Guy” (διασκευή παλιότερου δικού του) και βέβαια, την συνταρακτική soul μπαλάντα “What Good Is A Castle”, που αγγίζει τα όρια του καθαρού blues και φιγουράρει, ίσως, στην κορυφή των πολλών ανάλογων συνθέσεων του Bataan, για να μετατραπεί (στο “What Good Is A Castle part 2”, τελευταίο κομμάτι του δίσκου) σ’ ένα ασυνήθιστο κι εξαιρετικό soul-mambo, γεμάτο από συναίσθημα και συλλογικό παίξιμο ολκής. (Βαθμολογία : 4 ½ ).

Απο το “Afro Filipino” του 1975 ως το “Mestizo” του 1980 μεσολαβούν πέντε χρόνια, στη διάρκεια των οποίων το τοπίο της μουσικής (και της αγοράς) περί τον Joe Bataan είχε αλλάξει δραστικά. Πάντοτε ικανός να μετρήσει τον σφυγμό του κόσμου στη μεταβατική εκείνη φάση, ο Bataan διέθετε κι ένα προσόν επιπλέον : ερχόταν απ΄το γκέτο, μιλούσε τη γλώσσα των λούμπεν της μεγαλούπολης και, καθώς η τύχη τά΄φερε ώστε η (υπο)κουλτούρα των υποβαθμισμένων γειτονιών να δώσει το επόμενο μεγάλο μουσικό trend, εκείνος ήταν σε θέση όχι μόνο να το κατανοήσει στην εντέλεια αλλά και να παραδώσει στην ιστορία ένα απο τα πρώτα μεγα-χίτς του. Το θρυλικό “Rap-O Clap-O” του Bataan (απο το “Mestizo”) υπήρξε απο τα πρώτα ηχογραφημένα δείγματα rap μουσικής, έγινε σουξέ στις Η.Π.Α., όμως για κάποιο λόγο έγινε ακόμα μεγαλύτερο σουξέ στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα εκατομμύρια Ευρωπαίων (των Ελλήνων συμπεριλαμβανομένων) να πρωτακούσουν το νέο μουσικό φρούτο μέσα απο το “Rap-O Clap-O” κι όχι απο το “Rapper’s Delight” των Sugarhill Gang, που ήταν το πρώτο «επίσημο» rap σινγκλ στην ιστορία. Πέραν της ιστορικότητας (και της ακαταμάχητης ευδαιμονίας που το “Rap-O Clap-O” δημιουργεί ακόμα και σήμερα), το “Mestizo” είναι κατά βάση ένας disco-funk δίσκος που δείχνει να εξερευνά (με κάποια αγωνία) το ευμετάβλητο γούστο του μαζικού κοινού της εποχής και γι΄αυτό, απέχει αρκετά απο το περιπετειώδες πνεύμα των προηγούμενων έργων του Bataan. Η οργανολογία της ορχήστρας είναι πιο περιορισμένη, το synthesizer έχει βρεί θέση σε κάθε κομμάτι και οι συνθέσεις δέν έχουν πιά την φρεσκάδα και τη δύναμη του παρελθόντος (μια εξαίρεση : το ομώνυμο με τον δίσκο τραγούδι, ένα γερό latin disco τραγούδι με κοινωνικού προσανατολισμού στίχο), ωστόσο ο Joe Bataan εν έτει 1980 παρέμενε πάντα ένας μάστορας του soul-funk ήχου όλων των εποχών, επομένως το “Mestizo”, παρά τα κουσούρια του, συνιστά ένα δίσκο οπωσδήποτε ικανό να σε παρασύρει σε σβούρες κάτω απο ένα φανταστικό disco ball, άρα να σε κάνει να περάσεις (αποενοχοποιημένα) μιά χαρά. (Βαθμολογία: 3 ½ ).

Στην «ουρά» της επιτυχίας του “Mestizo”, το “Joe Bataan 2” είναι αναμφισβήτητα ο πιο αδύναμος δίσκος απο το σύνολο της τετραλογίας και εκείνος που γνώρισε μικρότερη (περίπου μηδαμινή) εμπορική επιτυχία, αν και αυτό οφείλεται εν μέρει και στην συνολική υποχώρηση της αφρο-αμερικάνικης μουσικής απο την αγορά της mainstream μουσικής, με ταυτόχρονη αναρρίχηση στην καταναλωτική πρωτοκαθεδρία διάφορων νέων στύλ λευκής pop και rock μουσικής. Ως αποτέλεσμα, η αμηχανία διατρέχει το “Joe Bataan 2” , με τον δημιουργό να δείχνει, για πρώτη φορά, πώς έχει ξεμείνει από έμπνευση και ιδέες σχετικά με το τί μπορεί να «πιάσει» στην δισκογραφική αγορά του 1982, καθώς οι νέοι μουσικοί συρμοί (pop και rock) ήταν φανερά έξω απ΄τα νερά που είχε μάθει τόσα χρόνια. Αποτέλεσμα, ένα ηχητικά «μοντέρνο» μετα-disco άλμπουμ, με αντικειμενικά μέτρια κομμάτια, ασαφή πυξίδα, έλλειμμα συνθετικής επάρκειας και μοναδικό τραγούδι να θυμίζει τις παρελθούσες δόξες, το “He Don’t Really Love You”, αλλά τίποτα παραπάνω. (Βαθμολογία : 2 ½ ).

Εκτιμώντας, πάντως, το “The Anthology” συνολικά ως ένα αρχείο μουσικής με περιεχόμενο, αξία κριθείσα απο τον χρόνο, ιστορική σημασία και, κυρίως, ανάγλυφο το πορτρέτο μιας προσωπικότητας τόσο μοναδικής όσο ο Joe Bataan, νομίζω πώς αξίζει περίοπτη θέση στη δισκοθήκη καθενός απο εσάς, αν μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε αυτό το σημείωμα ως εδώ. 
Πρόσφατα CD του Μήνα
GOZA PEPILLO - INTERACTIVO
Αναλυτικά
ALFREDO DE LA FE & FRUKO - LA LLAVE DE ORO
Αναλυτικά

Γίνετε μέλος σήμερα!

Τελευταίες προσθήκες
1. Η Ιστορία της Μουσικής στην Κούβα, μέρος 1ο : από την Αποικία ως το Son.
διαβάστε το...
2. Στίχοι τραγουδιού : "COMO LA QUERIA" (Raul Marrero)
διαβάστε το...
3. Η latin εκπομπή επιστρέφει στον Kosmos 93.6!
διαβάστε το...
4. Carlos "Patato" Valdes, 1926-2007 : στη μνήμη ενός μεγάλου
διαβάστε το...
5. "Η Salsa ορχήστρα πρέπει να φτάνει τη μουσική σε οργασμικό επίπεδο" (JIMMY DELGADO)
διαβάστε το...
6. "Λοιπόν, Ας Μιλήσουμε Γιά Μουσική" : ένα άρθρο του Gabriel Garcia Marquez.
διαβάστε το...
7. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
8. "Αυλαία" γιά τον τραγουδιστή Tito Gomez.
διαβάστε το...
9. Λάτιν ιστορίες : Η ζωή εν barrio δια στόματος Frankie Vazquez.
διαβάστε το...
10. Στίχοι τραγουδιού : "AHORA ME DA PENA" (Henry Fiol)
διαβάστε το...
Νέες Κυκλοφορίες
Διάφοροι καλλιτέχνες - "BACHATA ROJA"
Αναλυτικά
SON DE TIKIZIA - "PA' LOS PIES"
Αναλυτικά
GILBERTO "PULPO" COLON - "HOT BREAD"
Αναλυτικά
MARC ANTHONY - "El Cantante"
Αναλυτικά
PIBO MARQUEZ & DESCARGA CRIOLLA - "Homenaje A Los Reyes De La Salsa"
Αναλυτικά
Το CD του μήνα
CD of the month
παρουσίαση

Latin chat now!

Φιλικά sites

world music
sofrito
rithmolatino
latin hellas
America Latina

Design & development Lollypop |::| © 2006 Basilio Stamatiou + Latin music & Latin culture
GR EN