Latin music logolatin music
editorialΒιογραφικόΝέαΜουσικήΠρόσωπαΙστορίαmediaPhoto GalleryForum
Ημερομηνία: 21/11/2019
latinmusic category

Σελίδα 2 από 2



Δ. Ντίβες, γόηδες, πάθη και καμπαρέ: Οι δόξες του Bolero .



Elvira Rios

 Στις δεκαετίες του 40 και του 50, το Bolero βρισκόταν αναμφισβήτητα στον κολοφώνα του . Μέσα απ΄την ολοένα μεγαλύτερη επιρροή των οπτικοακουστικών μέσων, ήτοι του ραδιοφώνου και του σινεμά, οι αστέρες του είδους γίνονταν πλέον κοινό κτήμα ολόκληρης της ισπανόφωνης Αμερικής, με αποτέλεσμα την σταδιακή ομογενοποίηση κι επαγωγικώς, αποκρυστάλλωση του είδους σ΄ένα ενιαίο μουσικό και θεματικό μοτίβο. Τώρα πιά, τα αθώα ρομάντζα που περιδιάβαιναν τη στιχουργία των τροβαδούρων του περασμένου αιώνα είχαν αντικατασταθεί πλήρως από βίαιες συναισθηματικές συγκρούσεις, προδοσίες, εμμονές, εικόνες μοναξιάς κι ανείπωτης οδύνης, ιστορίες γεμάτες έρωτες μάταιους, γερές δόσεις μαζοχισμού κι ολοκληρωτική παράδοση στην πιο απόλυτη αυτοκαταστροφή - εν ολίγοις, μια θεματική όντως σκοτεινή που ωστόσο, εκφραζόταν μέσα από εκπληκτικές μελωδίες και στίχους φτηνής αλλά αφάνταστα γοητευτικής ποίησης, όπως δείχνει αυτό το bolero που έγραψαν οι Antonio και Gregorio Segura από την Κούβα και τραγούδησε απαράμιλλα ο Vicentico Valdes:

ΦΘΟΝΟΣ ( Envidia )

 

Φθονώ…φθονώ τα λιβάδια,

Τα διάση και τα ποτάμια

Τις πόλεις και τους δρόμους

Που πέρασες χωρίς εμένα

Φθονώ… φθονώ τα πράγματα σου

Φθονώ τη σκιά σου

Το σπίτι σου, το τριαντάφυλλο σου

Γιατί βρίσκονται κοντά σου

Και κοίτα πόσο μεγάλη είναι η αγάπη μου

Που όταν προφέρω το όνομα σου

Την ίδια μου τη φωνή τότε φθονώ

Φθονώ… φθονώ το μαντήλι

Που μια μέρα στέγνωσε το δάκρυ σου

Είναι που τόσο πολύ σε θέλω

Κι ο φθόνος μου είναι μοναχά αγάπη…  

Ταυτοχρόνως, οι ερμηνευτές του Bolero ενσάρκωναν όλο και περισσότερο το μοντέλο των ιστοριών που τα τραγούδια τους έκαναν τον κόσμο να φαντασιώνει: Μοιραίες γυναίκες, άντρες με μπριγιαντίνη, ψιλό μουστάκι και σμόκιν, να φωτογραφίζονται με σκεπτικό ύφος μέσα σε καπνούς, συνηθέστερα στην άκρη ενός μπάρ, μια εικόνα που ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο απ΄την ενδυματολογική επιβολή των ταινιών του Χόλυγουντ και την πρωτοκαθεδρία των καζίνο και των πολυτελών ξενοδοχείων ως κατ΄εξοχήν χώρων "κυριλε" διασκέδασης σ΄ολόκληρη την Καραϊβική. Απόλυτο είδωλο αυτής της "αν ξέρατε τι περνάω" ρομαντικής αρσενικής εικόνας υπήρξε ο Πορτορικανός τραγουδιστής Daniel Santos, ο επονομαζόμενος “El Jefe” (Το Αφεντικό), ένας απίστευτος μποέμ τύπος που έζησε μια τρικυμιώδη ζωή γεμάτη σουξέ, γυναίκες, φυλακές, καβγάδες και κουβάδες αλκοόλ . Από τις γυναίκες, στάθηκαν επάξια συνεπείς στο μοιραίο ίματζ οι Bertha Dupuy, Maria Victoria, Elvira Rios, Carmen Delia Dipini και Blanca Rosa Gil, μεταξύ πάμπολλων άλλων. Παράλληλα, όλο και περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής έστελναν δημιουργούς - εκπροσώπους τους στον κόσμο του Bolero, όπως ο Carlos Almaran από τον Παναμά (που έγραψε το θρυλικό Historia De Un Amor), ο Armando Gonzalez από το Περού και ο πολύς Mario Clavell από την Αργεντινή, πνευματικός πατέρας ενός απ΄τα ωραιότερα τραγούδια του ιδιώματος:

ΕΙΜΑΣΤΕ ( Somos )  



Αφού φιληθήκαμε

Με την ψυχή και τη ζωή μας

Εφυγες μέσα στη νύχτα του χωρισμού


Κι εγώ ένιωσα πώς φεύγοντας εσύ

Το στήθος μου θρηνούσε, έτσι, τη θλιβερή απολογία της αγάπης μας

Είμαστε ένα όνειρο απραγματοποίητο

Που αποζητά τη νύχτα για να ξεχάσει
Τον κόσμο, το Θεό, τα πάντα

Είμαστε στη χίμαιρα μας, οδυνηρή κι αγαπημένη,

Δύο φύλλα που ο αέρας ένωσε μες στο φθινόπωρο

Είμαστε δύο ψυχές σε μία, που πεθαίνουν αγαπώντας

Για να κρατήσουν μυστικό το πόσο αγαπιούνται

Αλλα τώρα που χωρίζουμε, τι σημασία έχει η ζωή ;

Είμαστε δύο σταγόνες δάκρυ σ' ένα τραγούδι

Σ' ένα τραγούδι…

 

 ?λλο ένα απότοκο των εξελίξεων στις δεκαετίες του 40 και του 50 ήταν η επανέλευση στο προσκήνιο των τρίο, ήτοι των συγκροτημάτων που απαρτίζονταν από δύο κιθάρες, ένα ζευγάρι μαράκας και οι τραγουδιστές ερμήνευαν σε διφωνιες ή τριφωνιες, ένα στυλ που προϋπήρχε κι ωστόσο χάλασε κόσμο όταν στο παιχνίδι μπήκε το πιο διάσημο τρίο όλων των εποχών, που βεβαίως ήταν το Trio Los Panchos . Αν και φτιάχτηκε στη Νέα Υόρκη το 1944 απο τους Alfredo Gil, Chucho Navarro και Hermando Aviles (οι δύο πρώτοι Μεξικάνοι, ο τελευταίος Πορτορικανός), η διεθνής επιτυχία τους ήταν τόσο ασύλληπτη που ενέπνευσαν τον σχηματισμό τρίο όχι μόνο στη Λατινική Αμερική αλλά και σε χώρες τόσο μακρινές όσο η Ιαπωνία και η Ελλάδα ( θυμηθείτε το Τρίο Ατενέ, το Τρίο Μπελκάντο, το Τρίο Γκιτάρα και τα συναφή, γνωστά και στους νεώτερους από τις ελληνικές ταινίες της εποχής). Τόσο το Trio Los Panchos όσο και άπαντα τα τρίο που τους ακολούθησαν κατά πόδας έπαιζαν σχεδόν αποκλειστικά Bolero, εκτοξεύοντας τη δημοτικότητα του είδους σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο. Στους μεγάλους και τρανούς ερμηνευτές της χρυσής εποχής του Bolero πρέπει, πάντως, να μνημονεύσουμε κι έτερα χτυπητά ονόματα: Antonio Machin, Rolando La Serie, Panchito Riset, Orlando Contreras, Carlos Argentino, Leo Marini, Orlando Vallejo, Bienvenido Granda, Graciela, Eva Garza κ.α.

   Δημιουργικά πάντως, το επόμενο βήμα έγινε στην Κούβα, με τη δημιουργία του κινήματος Filin, μια λέξη που βεβαίως υιοθετήθηκε από την αγγλική feeling κι απηχούσε μια νέα αρμονική κι ερμηνευτική προσέγγιση στο Bolero . Βασική επιρροή του Filin ήταν η τζάζ κι η μαύρη αμερικάνικη μουσική της δεκαετίας του 40 εν γένει, κάτι που καθίστατο εμφανές στην πιο ελεύθερη και νεωτεριστική αρμονία του, καθώς και στον τρόπο που τραγουδούσαν οι βασικοί ερμηνευτές τους, επενδύοντας περισσότερο στον φωνητικό αυτοσχεδιασμό παρά στον ώρες ώρες γλυκερό λυρισμό των λοιπών "μπολερίστας" . Οι στίχοι, τέλος, των τραγουδιών του Filin εισήγαγαν μια πιο αισιόδοξη και φωτεινή λογική, χωρίς ν΄αφίστανται της ερωτικής θεματολογίας του κυρίως ειπείν Bolero . Βασικοί συνθετικοί φορείς του, οι Frank Dominguez, Cesar Portillo de la Luz, Armando Penalver, η Tania Castellanos κι o Jose Antonio Mendez που τούτο το τραγούδι του αποτελεί όχι μόνο σημείο αναφοράς του ρεπερτορίου του Bolero μά και εξαίρετο δείγμα της Filin άποψης:

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ( La Gloria Eres Tu )

 

Μ΄έχεις, καλή μου, εκστασιάσει

Γιατί να το αρνηθώ πώς σ΄έχω ερωτευτεί ;

Με την γλυκιά ψυχή σου, που είναι ολόκληρη ένα αίσθημα

Μ΄αυτά τα μεγάλα μαύρα μάτια με την παράξενη λάμψη

Που με δυναστεύουν, που με σπρώχνουν ν΄αγαπήσω

Είσαι μια μαγεία, είσαι το όραμα μου

Ο Θεός λέει πώς ο παράδεισος είναι στον ουρανό

Κι είναι των θνητών η παρηγοριά στο θάνατο

Εγώ λέω πώς λέει ψέματα ο Θεός

Γιατί με το να σ΄έχω στη ζωή μου

Δεν χρειάζεται ν΄ανέβω στο χρυσαφένιο ουρανό

Ναι, ψυχή μου… ο παράδεισος είσαι εσύ .   

 Ερμηνευτικά, το Filin γυναικοκρατήθηκε σε μεγάλο βαθμό . Αν και υπήρξαν αξιόλογοι άντρες ερμηνευτές (Giraldo Piloto, Fernando Alvarez, Alberto Vera), εν τούτοις ήταν οι γυναικείες φωνές που συνδέθηκαν άρρηκτα με το κίνημα και κυρίως, οι κυρίες που απάρτιζαν το φωνητικό γκρούπ Las D' Aida . Omara Portuondo, Elena Burke, Moraima Secada, ονόματα και φωνές που άπασες καθιερώθηκαν στο απόγειο της δημοτικότητας του Filin, δηλαδή στα μέσα της δεκαετίας του 50. Το Filin έδωσε μια γερή δημιουργική σκουντιά προς τα εμπρός σ΄ολόκληρο το οικοδόμημα του Bolero, ήδη πιά απαραίτητου συστατικού στο ρεπερτόριο όλων των Λάτιν ορχηστρών, ακόμα κι αν έπαιζαν Mambo ή Cha Cha Cha . Κι ακριβώς απ΄τις θορυβώδεις και πολυμελείς χορευτικές μπάντες του Mambo προέκυψε ένας κορυφαίος, ίσως και Ο κορυφαίος, Κουβανός τραγουδιστής όστις αν και δεν αφιερώθηκε ποτέ εξ ολοκλήρου στο Bolero, εν τούτοις το ερμήνευσε όπως κανείς άλλος πρίν ή μετά από αυτόν. Ο Beny More, ο "Βάρβαρος του Ρυθμού" είπε μια πλειάδα από αλησμόνητα boleros και μάλιστα έγραψε ο ίδιος μερικά, ενώ η σύνοψη της δεκαετίας του 50 οφείλει να κλείσει με μια ουρανομήκη Κουβανή ντίβα, την εξαιρετική σοπράνο Olga Guillot που περιέφερε το Bolero στα θέατρα και τις αίθουσες κονσέρτων ολόκληρου του κόσμου και σήμερα, κρίνοντας ασφαλώς κι εξ αποστάσεως χρόνου, μάλλον πρέπει να θεωρηθεί ως η σημαντικότερη γυναικεία φωνή που το Bolero ποτέ ανέδειξε.

Ε. Ανάμεσα στις συμπληγάδες: Η εποχή της παρακμής κι οι καιροί της αναγέννησης του Bolero .

   Το ότι στη δεκαετία του 60 το Λάτιν γενικά πήρε την κάτω βόλτα είναι γνωστό .Παρά ταύτα, το Bolero κράτησε γερά τα πρώτα χρόνια κι επιπλέον, καθιέρωσε μια ακόμα γενιά από αστέρια: Εν αρχή τον μέγα γόη και μελοδραματικό σε σημείο "κάλτ" Χιλιανό τραγουδιστή Lucho Gatica, ύστερα τον βετεράνο του Mambo Πορτορικανό Tito Rodriguez, που άλλαξε ρότα στην καριέρα του για να γίνει ένας απ΄τους μεγαλύτερους φωνητικούς στυλίστες του Bolero (κι επίσης, απο τους πιο εμπορικούς τραγουδιστές ολόκληρης της δεκαετίας) κι έπειτα, τον κεφαλαιώδους σημασίας συνθέτη από το Μεξικό, Armando Manzanero. Αν και ανδρώθηκε καλλιτεχνικά σ΄ένα κόσμο που η επιρροή του Bolero έμοιαζε να συρρικνώνεται ταχύτατα, ο Manzanero όχι μόνο έγραψε σπουδαία πράγματα κι επηρρέασε όλο του το μουσικό περιβάλλον, αλλά και δικαίως τοποθετείται ανάμεσα στους μεγαλύτερους συνθέτες της Λατινικής Αμερικής όλων των εποχών . Στους στίχους του Manzanero, πάντως, παρατηρούμε να καθρεφτίζεται το είδωλο της διάχυτης αισιοδοξίας των 60ς και γι΄αυτό, είναι ίσως ο πιο «φωτεινός» απ΄τους συνθέτες του Bolero, γράφοντας όχι τόσο για τον καταδικασμένο έρωτα και τα ακραία αισθήματα της απουσίας του, μα περισσότερο γιά όσα ο έρωτας εκπέμπει ανάμεσα σ ένα ζευγάρι εραστών που ζούν το ζενίθ του ειδυλλίου τους . Ένα απ΄τα πιο κλασικα του τραγούδια πάει έτσι:

ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ (Cuando Estoy Contigo)

 

Οταν είμαι μαζί σου δέν ξέρω τί είναι πιο όμορφο

Το χρώμα του ουρανού ή των μαλλιών σου

Για μένα δέν υπάρχουν στεναχώριες, τα πάντα δίνουνε χαρά

Το μόνο που ξέρω είναι πώς είσαι όλη η ζωή μου

 

Οταν είμαι μαζί σου δέν ξέρω αν στον άνεμο

Υπάρχει ήχος ομορφότερος απ΄το γέλιο σου

Οταν βάζεις τα χέρια σου δίπλα στα δικά μου

Αμφιβάλλω αν υπήρξε ποτέ ξημέρωμα με κρύο

 

Οταν είμαι μαζί σου δέν υπάρχουν αδιέξοδα

Ο,τι κι αν θελήσω, θα το βρω στην αγκαλιά σου

Οταν είμαι μαζί σου νιώθω τέτοια περηφάνεια

Που θέλω να φωνάξεις πώς ολόκληρος σου ανήκω

 

Οταν είμαι μαζί σου δέν ξέρω αν είναι πιο εύθραυστη

Η λεπτή φιγούρα σου απο ένα πουλί στο έλεος του χειμώνα

Οταν είμαι μαζί σου ανταλλάσσω τον παράδεισο

Για την ατέλειωτη χαρά του να’ χω υπάρξει στην ζωή σου .

   

 Η έτερη μεγάλη περσόνα της δεκαετίας ήταν Κουβανή, εγκατεστημένη στις Η. Π. Α. και όλως ιδιάζουσα περίπτωση: Η Victoria Yoli, πιο γνωστή ως La Lupe, διέρρηξε δια παντός την εικόνα της πλαστικής χολυγουντιανής ντίβας ή της μαύρης "μπίγκ μάμα" που άπασες οι λατινες τραγουδίστριες όφειλαν να΄χουν ως τότε, κάνοντας ένα σωρό τρέλες επι σκηνής, σκίζοντας τα ρούχα της, εκσφενδονίζοντας τα παπούτσια της στο κοινό, κόβοντας τα χέρια της με γυαλιά, χτυπώντας τους μουσικούς της και παρακαλώντας εκείνους ή άτομα απ΄το κοινό να τη δείρουν (!), όλα αυτά χρόνια πρίν τον Iggy Pop και τον Sid Vicious που κανονικά θα΄πρεπε να τη θεωρούν πνευματική μητέρα τους . Εκτός της τρέλας όμως, η LaLupe ήταν μια μεγάλου βεληνεκούς τραγουδίστρια με εξαιρετική φωνή και μοναδικό στυλ ερμηνείας, η οποία αν και τραγούδησε απ΄όλα, στο διηνεκές συνδέθηκε με τα boleros και κυρίως, εκείνα που έγραψε ειδικά γι΄αυτήν ο εξαίρετος Πορτορικανός συνθέτης Tite Curet Alonso .

 Παρά ταύτα, στη δεκαετία του 70 το Bolero έβαινε πλέον ολοταχώς προς την λήθη, καθώς η μόδα της Balada, ήτοι της ερωτικής μπαλάντας βασισμένης σ΄έναν διεθνή, «μοντέρνο» ήχο (που οι λατινοαμερικάνοι ξεσήκωσαν ενθουσιωδώς απο τα χιτάκια του γνωστού ιταλικού Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο) μονοπωλούσε πιά την ρομαντική τραγουδοποιία του ισπανόφωνου κόσμου . Μοναδικές εκλάμψεις, τα ατάκτως ερριμένα boleros που έβαζαν εμβόλιμα στους δίσκους τους οι καλλιτέχνες της Salsa, αρκετά ωστόσο για να καθιερώσουν στο εναπομείναν κοινό μερικές σημαντικές φωνές σε παράλληλες καριέρες στο Bolero (κυρίως τον Cheo Feliciano αλλά και τους Ismael Miranda, Adalberto Santiago και Hector Lavoe ) . Ομοίως, κάποια ενδιαφέροντα δείγματα ήρθαν απο το καινοφανές κίνημα της Nueva Trova (της νέας Trova) στην ολικά απομονωμένη πιά Κούβα, του οποίου οι εκπρόσωποι ναι μεν βασικά προπαγάνδιζαν τα καλά του σοσιαλιστικού καθεστώτος αλλά που και πού, έβρισκαν χώρο για ένα καλό bolero . Απ΄όλους τους νέους κι αναμορφωμένους τροβαδούρους, αυτός που πάτησε περισσότερο στο Bolero ήταν ο περίφημος Πάμπλο Μιλανές, έτσι κι αλλιώς συνθέτης και στιχουργός ολκής, όστις όποτε δεν αναλωνόταν σε επαναστατικούς προβληματισμούς παρέδιδε μαθήματα υποδειγματικών boleros στρατευμένου έρωτα:

ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ (El Breve Espacio En Que No Estas) .

 

Ακόμα μένουν υπολείματα υγρασιας

Οι μυρωδιές της γεμίζουν πια τη μοναξιά μου

Στο κρεβάτι η σιλουέτα της μένει ανάγλυφη

Μια υπόσχεση να γεμίσει το σύντομο διάστημα που λείπεις

Ακόμα δεν ξέρω αν θα γυρίσει

Κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει την άλλη μέρα

Ανατρέπει όλα μου τα δεδομένα

Δεν εξομολογείται ούτε ένα πρόβλημα της

Δεν μου ζητάει τίποτα σ΄αντάλλαγμα όσων δίνει

Συνήθως είναι βίαιη και τρυφερή

Δεν μιλάει για αιώνιες σχέσεις

Δίνεται σαν να΄ταν μόνο τούτη η μέρα για έρωτα

Δεν παίρνει μέρος στη γιορτή

Πιο πολύ της αρέσει το τραγούδι

Που σ΄ένα σκοπό την στρατεύει

Ακόμα δεν τη ρώτησα "θα μείνεις ;"

Τρέμω στη σκέψη ενός "ποτέ"

Προτιμώ να τη μοιράζομαι, πριν τη ζωή μου αδειάσει

Δεν είναι τέλεια, πιο πολύ πλησιάζει

Αυτό που απλά ονειρεύτηκα  

 Η δεκαετία του 80 κύλησε ωσαύτως άνυδρη, με το ρομαντικό γήπεδο να μοιράζεται ανάμεσα στους μορφονιούς της Balada, της Salsa Romantica και της ραγδαία ανερχόμενης ισπανόφωνης pop, όμως η δεκαετία του 90 ξαφνικά είδε ένα σωρό παλιά στυλ ν΄αναγεννώνται απ΄την τέφρα τους. Το Tango και το Son επανήλθαν στο συρμό και σ΄ό,τι μας αφορά, το Bolero γνώρισε φρέσκο και ξαφνικό σουξέ, έστω και με τις αναγκαστικές παραχωρήσεις προς την pop αγορά, με αιχμή του δόρατος τον νεαρό Μεξικανό τραγουδιστή Luis Miguel, του οποίου η σειρά δίσκων “Romances” (με διασκευές, πάντως, παλιών κομματιών) όχι μόνο έκανε εμπορικό πάταγο αλλά κι ώθησε μια ολόκληρη γεννιά ν΄ανακαλύψει πάλι τα άφθαρτα κοσμήματα του μακρινού, πιά, παρελθόντος . Ωστόσο, αν ο Luis Miguel κι εκείνοι που έσπευσαν να τον μιμηθούν παρέμειναν περιχαρακωμένοι στα πλαίσια της ισπανόφωνης αγοράς, δεν συνέβη το ίδιο με το μπουμ του Buena Vista Social Club, που αν και περιστρεφόταν βασικά γύρω από το Son, εν τούτοις περιέλαβε πολλά παλιά boleros, τα οποία μέσα απ΄τις δεκαδες εκατομμύρια κόπιες που το Buena Vista και τα συν αυτώ δορυφορικά CD (Ibrahim Ferrer, Omara Portuondo) πούλησαν, έστρεψαν επιτέλους την προσοχή του διεθνούς κοινού στο ρομαντικό λατινοαμερικάνικο ιδίωμα. Ετσι, το Bolero διάγει τώρα μια δεύτερη νεότητα κι όσο κι αν ηχεί παλιομοδίτικο κι ολίγον τι μελό στις σκληρές μας μέρες, ίσως γι΄αυτό ακριβώς το υπερχειλίζον συναίσθημα του λειτουργεί σαν βελούδινο αντίβαρο κι όπως γνωματεύει εύστοχα ο μουσικολόγος Ruben Caravaca, "λέει όλα αυτά που κάποια στιγμή όλοι θελήσαμε να πούμε αλλά δεν ξέραμε πως" . Περί αυτού ακριβώς πρόκειται.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ  

Caravaca, Ruben: "313 Boleros Por Ejemplo". Guia de Musica, 1995.

Loyola Fernandez, Jose: "En Ritmo De Bolero: El Bolero En La Musica Bailable Cubana" . Ediciones Huracan, 1995.

Zavala, Iris: "El Bolero, Historia De Un Amor" . Ediciones Celeste, 2000.

Orovio, Helio: "El Bolero Latino" . Letras Cubanas, 1995 .

Orovio, Helio: "Diccionario De La Musica Cubana" . Letras Cubanas, 1992.

Orovio, Helio: "Musica Por El Caribe" . Editorial Oriente, 1994.

Canizares, Dulcila: "La Trova Tradicional Cubana" . Letras Cubanas, 1992.

Diaz, Clara: "La Nueva Trova" . Letras Cubanas, 1997.

Contreras, Felix: "Porque Tienen Filin" . Editorial Oriente, 1989.

Galan, Natalio: "Cuba y Sus Sones" . Pre - Textos, 1983.

De Leon, Carmela: “Sindo Garay: Memorias De Un Trovador” . Letras Cubanas, 1990 .


Προηγούμενη σελίδα


Γίνετε μέλος σήμερα!

Τελευταίες προσθήκες
1. Η Ιστορία της Μουσικής στην Κούβα, μέρος 1ο : από την Αποικία ως το Son.
διαβάστε το...
2. Στίχοι τραγουδιού : "COMO LA QUERIA" (Raul Marrero)
διαβάστε το...
3. Η latin εκπομπή επιστρέφει στον Kosmos 93.6!
διαβάστε το...
4. Carlos "Patato" Valdes, 1926-2007 : στη μνήμη ενός μεγάλου
διαβάστε το...
5. "Η Salsa ορχήστρα πρέπει να φτάνει τη μουσική σε οργασμικό επίπεδο" (JIMMY DELGADO)
διαβάστε το...
6. "Λοιπόν, Ας Μιλήσουμε Γιά Μουσική" : ένα άρθρο του Gabriel Garcia Marquez.
διαβάστε το...
7. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
8. "Αυλαία" γιά τον τραγουδιστή Tito Gomez.
διαβάστε το...
9. Λάτιν ιστορίες : Η ζωή εν barrio δια στόματος Frankie Vazquez.
διαβάστε το...
10. Στίχοι τραγουδιού : "AHORA ME DA PENA" (Henry Fiol)
διαβάστε το...
Νέες Κυκλοφορίες
Διάφοροι καλλιτέχνες - "BACHATA ROJA"
Αναλυτικά
SON DE TIKIZIA - "PA' LOS PIES"
Αναλυτικά
GILBERTO "PULPO" COLON - "HOT BREAD"
Αναλυτικά
MARC ANTHONY - "El Cantante"
Αναλυτικά
PIBO MARQUEZ & DESCARGA CRIOLLA - "Homenaje A Los Reyes De La Salsa"
Αναλυτικά
Το CD του μήνα
CD of the month
παρουσίαση

Latin chat now!

Φιλικά sites

world music
sofrito
rithmolatino
latin hellas
America Latina

Design & development Lollypop |::| © 2006 Basilio Stamatiou + Latin music & Latin culture
GR EN